Lucjan Wolanowski
SmodCMS

Jacek Woźniakowski (1920-2012)

 

..

Lucjan Wolanowski z Jackiem Woźniakowskim - Rabka, lata 30. XX w.
(Fot. Archiwum Jacka Woźniakowskiego)

..

Nie umiałbym powiedzieć, co leżało u podstaw naszej przyjaźni - czy poczucie humoru Lucka, czy to, że się nigdy nie obrażał ani nie zaperzał. Na różne objawy głupoty bliźnich reagował albo sceptyczną zadumą albo gromkim wybuchem śmiechu. Nie spodziewał się od ludzi więcej niż dać mogli, ale z drugiej strony postępek czy cechę pozytywną dostrzegał z przyjaznym uznaniem i pogodnie utrwalał w niezrównanej swej pamięci, najchętniej pod postacią anegdoty. Może też zbliżyło nas zamiłowanie do poezji, choć zapewne dosyć odmienne, bo w atmosferę góralsko-ziemiańską gimnazjum Wieczorkowskiego w Rabce Lucjan wnosił akcenty warszawskie, a istniejącym zapewne skłonnościom endekoidalnym łagodnie przeciwstawiał zamiłowanie do szmoncesu i do Tuwima, czym skutecznie nas zarażał. Słyszę, jak mówi:

Profesor Otto Gottlieb Schmock
Pracuje już dziesiąty rok...

Nikt z nas nie wiedział jeszcze w tamtych latach trzydziestych, kim ma zostać, kiedy Lucjan postanowił już dawno: transkontynentalnym reporterem. I rzeczywiście!

JACEK WOŹNIAKOWSKI

Kraków, 2002

Jacek Woźniakowski (23 IV 1920 - 29 XI 2012) - prof., historyk sztuki, pisarz, publicysta. Redaktor naczelny miesięcznika „Znak” (1957-1959) i wydawnictwa „Znak” (od 1959 r.). Przez wiele lat (do 2007 r.) współpracownik „Tygodnika Powszechnego”. Brał udział w obradach „Okrągłego Stołu” (1989). Prezydent Krakowa w latach 1990-1991. Autor wielu artykułów i książek z zakresu historii sztuki, m.in. Laik w Rzymie i Bombaju (1965), Co się dzieje ze sztuką? (1974), Góry niewzruszone (1974, 1995), Czy artyście wolno się żenić? (1978), Czy kultura jest do zbawienia koniecznie potrzebna? (1988), Ze wspomnień szczęściarza (2008). Kolega gimnazjalny Lucjana Wolanowskiego w Prywatnym Gimnazjum Męskim Sanatoryjnym dra Jana Wieczorkowskiego w Rabce, wspólnie redagowali m.in. szkolne pismo "Szczebioty". Mieszkał w Krakowie.

Powrót do spisu treści

..

Ostatnia wspólna wigilia przyjaciół - Warszawa, 24 grudnia 2004 r.
(Fot. Sophie Thun)

Dedykacja dla Jacka Woźniakowskiego na egzemplarzu III wydania książki Upał i gorączka - Warszawa, listopad 1996 r.
(Fot. Archiwum Lucjana Wolanowskiego)

Jacek Woźniakowski, nad wspólną fotografią przyjaciół - Kraków, marzec 2006 r.
(Fot. Mariusz Kubik)

.