Lucjan Wolanowski
SmodCMS

Irena Koprowska (1917-2012)

Moje wspomnienia o Lucjanie dotyczą kilku różnych okresów naszego życia. Najwcześniejsze wiąże się z Gimnazjum im. Mikołaja Reja, gdzie uczęszczał do jednej klasy z moim bratem Genkiem i był trzy klasy niżej od mojego przyszłego męża Hilarego. Znałam go tylko z ich opowiadań. Podobno często bywał nieobecny na zajęciach, co miało chyba związek z chorobą jego matki.

Osobiście poznałam Lucjana po wojnie, kiedy mieszkałam już w Stanach Zjednoczonych. Było to podczas jednej z moich wizyt w kraju, na kolacji u Joanny Makólskiej, jego dobrej znajomej, a kuzynki Hilarego. Dowiedziałam się wtedy, że ma dorosłą córkę w Australii oraz dwie dużo starsze od siebie siostry, które go wychowywały po wczesnej utracie rodziców. Kiedy w 1970 roku byłam z Hilarym w Australii na konferencji naukowej, odwiedziliśmy jego córkę, która jest farmaceutką. W czasie tej podróży przeczytałam po raz pierwszy jedną z wielu książek Lucjana, słynne Upał i gorączka.

.

Dedykacja Ireny Koprowskiej dla Lucjana Wolanowskiego
(Fot. Archiwum Joanny Makólskiej-Kowalskiej)

.

Ze względu na stałą współpracę Hilarego z kilkoma instytucjami naukowymi w Polsce, odwiedza on regularnie kraj i od czasu do czasu też mu towarzyszę. Zawsze odwiedzaliśmy wtedy Joannę i zwykle spotykaliśmy wtedy u niej Lucjana. To był bardzo interesujący człowiek. Utalentowany pisarz, ale pesymista, głównie, jeśli chodzi o przyszłość Polski. Mimo, że miał poczucie humoru, nigdy nie widziałam uśmiechu na jego twarzy, ani nie słyszałam, jak głośno się śmieje.

On i Genek regularnie korespondowali. Lucjan cieszył się z naszych wizyt w Warszawie, gdyż stanowiły one dodatkowy łącznik z jego dawnym kolegą szkolnym. W ostatnim czasie nie miał już samochodu - miał za to swojego stałego taksówkarza, z którego usług, za jego radą, również i my korzystaliśmy. Cieszyły nas nasze z nim spotkania i rozmowy. Z przyjemnością myśleliśmy o każdej następnej.

IRENA KOPROWSKA

Wynnewood, 2002

.

Irena Koprowska
(Fot. Archiwum Lucjana Wolanowskiego)

.

Irena Koprowska, z domu Grasberg (1917-2012) - emerytowany profesor patologii, dyrektor wydziału cytologii Uniwersytetu Temple, Centrum Naukowego Zdrowia w Filadelfii. Konsultant WHO w dziedzinie cytodiagnostyki. Członek i konsultant Panamerican Health Organisation. Opublikowała ok. 130 prac naukowych. W 1985 r. otrzymała od American Society of Cytology nagrodę Papanicolaou. W 1998 r. nakładem Wydawnictwa Poznańskiego ukazały się jej wspomnienia pt.: O moim życiu i medycynie. Mieszkała w Wynnewood (stan Philadelphia), w Stanach Zjednoczonych.

Powrót do spisu treści

.

Irena i Hilary Koprowscy
(Fot. Archiwum Lucjana Wolanowskiego)